علوم گياهيراديولوژيتصويرهاي تشكيلشده روي فيلمهاي راديوگرافي يا صفحههاي فلوئورسانس قابل ديدن هستند. زماني كه اشعهي رنتگن يا همان اشعهي ايكس، لامپ راديوگرافي را ترك ميكند، با جسم مورد نظر برخورد كرده و پس از عبور از آن، با فيلم حساس برخورد ميكند. پس از مراحل ظهور و ثبوت، تصويري روي فيلم ايجاد ميشود كه اين تصوير، به ميزان انرژي جذبشده در فيلم حساس به اشعهي ايكس بستگي دارد. نتيجهي نهايي، يك عكس راديوگرافي است كه سايههاي مختلف (از سفيد تا سياه) را كه در نتيجهي عبور اشعه از جسم مورد نظر (كه در اكثر موارد، بدن انسان است) روي آن ايجاد شده است، نشان ميدهد.
برخي از روشهاي ديگر تشخيص عبارتاند از:
- توموگرافي (تصويرنگاري مقطعي)
- سيتياسكن (توموگرافي كامپيوتري)
- اولتراسونوگرافي (استفاده از امواج صوتي با فركانس 60 كيلوهرتز تا 10 مگاهرتز)
- ايزوتوپ اسكن (استفاده از مواد راديواكتيو، اشعهي گاما)
- MRI (استفاده از رزونانس ميدانهاي مغناطيسي)
در بسياري از موارد، براي آزمونهاي راديوگرافي از مواد حاجب به عنوان عامل كنتراست استفاده ميشود؛ مثلاً براي دستگاه گوارش، از سولفات باريوم و براي سيستم ادراري، از تركيبات يددار استفاده ميكنند.
مقاطع تحصيلي و گرايشها
در حال حاضر اين رشته در مقاطع كارداني و كارشناسي ناپيوسته و كارشناسي ارشد ناپيوسته در كشور ارائه ميشود. داوطلبان اين رشته در كنكور سراسري، ابتدا در مقطع كارداني پذيرفته ميشوند، آنگاه پس از اين دوره ميتوانند در آزمون كارداني به كارشناسي شركت كنند و ادامهي تحصيل دهند. همچنين فارغالتحصيلان اين رشته پس از گذراندن دورهي كارشناسي، امكان شركت در آزمون مقاطع كارشناسي ارشد و دكتراي رشتههايي مثل فيزيك پزشكي و علوم تشريحي (آناتومي) را نيز دارند.
فرصتهاي شغلي
فارغالتحصيلان اين رشته ميتوانند در مؤسسههاي تصويرنگاري (راديولوژي، ايزوتوپ اسكن، سيتياسكن و MRI) و همچنين در بيمارستانها فعاليت كنند. گروهي از فارغالتحصيلان نيز به عنوان بازرسان كار با اشعهي ايكس، در سازمان انرژي اتمي و دانشگاههاي علوم پزشكي سطح كشور مشغول به كار هستند.
كاردرماني
كاردرماني يكي از رشتههاي علوم توانبخشي است كه با استفاده از تمرينهاي حركتي و برنامههاي هدفمند، باعث بهبود و درمان بيماريهاي جسمي، رواني، ذهني و اجتماعي بيماران ميشود و درنهايت افراد ناتوان و معلول را به جامعه بازميگرداند.
بسياري از بيماريها، از جمله بيماريهاي نورولوژي (مغز و اعصاب) مانند سكتهي مغزي، پاركينسون، M.S و فلج مغزي، بيماريهاي روماتولوژي مانند آرتريت رومائيد، روماتيسم و اسكلرودرمان، ارتوپدي از قبيل شكستگيها، ضايعات بافت نرم و سوختگيها، ناتوانيهاي ذهني مانند سندرم داون عقبماندهي ذهني، سندرم رت، اختلال يادگيري و اوتيسم، بيماريهاي رواني مانند اسكيزوفرنيا، افسردگي، مانيك و اختلالات شخصيتي و بالاخره ناتوانيهاي اجتماعي و سالمندان براي بهبود، نياز به خدمات كاردرماني دارند؛ بنابراين حيطهي كاري رشتهي كاردرماني، بسيار گسترده است و متخصص اين رشته ميتواند با توجه به علاقهي خود در واحدهاي درماني مختلفي فعاليت كند.
در حال حاضر در دنيا دو نوع درمان وجود دارد: يكي درمانهاي رايج و ديگري درمانهاي كلينگر. در اين ميان، رشتهي كاردرماني با ديدگاه كلينگر به درمان بيماريها ميپردازد؛ يعني در كاردرماني، تمركز درمان فقط روي بيماري نيست، بلكه تمامي ابعاد زندگي فرد مورد بررسي قرار ميگيرد.
هدف رشتهي كاردرماني، به حداكثر رساندن استقلال افراد بيمار و ناتوان در انجام كارهاي روزمره و فعاليتهاي اجتماعي و همچنين آمادگي براي آموزش حرفهاي است.
توانمنديها و ويژگيهاي لازم
بدون شك علاقه به رشتهي تحصيلي، اولين شرط موفقيت در چنين رشتهاي است، اما به گفتهي استادان كاردرماني، علاقه در اين رشته اهميتي دوچندان دارد، تا جايي كه گفته ميشود يك كاردرمانگر بايد كاردرمانگر متولد شود. بايد انگيزهاي قوي داشته باشد تا بتواند با بيماراني كه داراي معلوليتهاي مختلف هستند، ارتباط برقرار كرده و آنها را به خوبي درمان كند. اولين و مهمترين ويژگي دانشجوي كاردرماني داشتن توانايي جسمي و روحي خوب است و اينكه بتواند با درايت، ابتكار عمل و خلاقيت، درمان مؤثرتري ارائه دهد.
فرصتهاي شغلي
يكي از بزرگترين دغدغههاي فارغالتحصيلان دانشگاهها، پيدا كردن شغلي مناسب و مرتبط با رشتهي دانشگاهي است. براي فارغالتحصيل رشتهي كاردرماني هنوز فرصتهاي شغلي بسياري وجود دارد؛ زيرا كشور ما با كمبود متخصص اين رشته روبهروست و هر ساله بيمارستانها، كلينيكهاي توانبخشي سازمان بهزيستي كشور و هلال احمر براي جذب فارغالتحصيلان كاردرماني اعلام نياز ميكنند.
همچنين فارغالتحصيل اين رشته ميتواند با مجوز وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشكي و سازمان بهزيستي اقدام به تأسيس كلينيكهاي خصوصي روزانه يا شبانهروزي كند.
خدمات بهداشتي- درماني
يك بيمارستان بايد علاوه بر پزشكان متخصص و دستگاههاي پزشكي پيشرفته، از مديريتي كارآمد برخوردار باشد تا بتواند رضايت ارباب رجوع و كاركنان بيمارستان را جلب كند. به عبارت ديگر لازمهي اينكه در يك بيمارستان، ارباب رجوع وقت كمتري صرف كنند، از احساس مسئوليت ارائهدهندگان خدمات به نحو مطلوبتري برخوردار شوند و با احترام و حرمت بيشتري با آنها برخورد شود، وجود يك مدير كارآمد است كه دانش تئوريك، تجربهي كافي، وجدان بيدار و احساس مسئوليت داشته باشد. از سوي ديگر، از طراحي ساختمان تا برنامهريزي براي ايجاد، اداره، توسعه و احتمالاً تعطيلي يك بيمارستان، نيازمند بهرهگيري از انديشهي متخصصان رشتهي مديريت خدمات بهداشتي- درماني است؛ افرادي كه علاوه بر دانش مديريت، در زمينهي داروشناسي، مديريت اختصاصي واحدهاي مختلف بيمارستاني، استانداردهاي بيمارستاني، كاربرد كامپيوتر در مديريت بيمارستان، روابط درونبخشي و برونبخشي بيمارستان، سازمان و مديريت بهداشت و درمان در ايران، ارزيابي مراقبتهاي بهداشتي و درماني، برنامهريزي و مديريت استراتژيك در نظام بهداشتي و درماني و نظام بهداشتي و درماني تطبيقي، اطلاعات لازم را دارند؛ همچنين كلياتي دربارهي داروسازي، پرستاري، پزشكي و بهداشت بيمارستان ميخوانند.
رشتهي مديريت خدمات بهداشتي- درماني با بررسي درسهاي مديريت و تطبيق آنها با درسهاي بهداشتي، نحوهي ادارهي امور شاخهها يا زيرمجموعههاي مختلف نظام بهداشت و درمان را تعيين ميكند؛ يعني به دانشآموختگان اين رشته در سه مقطع كارشناسي، كارشناسي ارشد و دكترا، نحوهي ادارهي شبكههاي مختلف نظام بهداشت و درمان، از خانهي بهداشت گرفته تا مركز بهداشتي- درماني روستايي و شهري، بيمارستانهاي عمومي و تخصصي وابسته به مركز بهداشتي- درماني شهري، درمانگاهها، دانشگاههاي علوم پزشكي و بيمارستانهاي تخصصي و آموزشي وابسته به آنها و حتي وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشكي، آموزش داده ميشود. مديريت، يك رشتهي تخصصي است و مانند رشتهي پزشكي، شاخههاي متنوعي دارد و عرصههاي متنوعي را تحت پوشش قرار ميدهد كه يكي از اين عرصهها، عرصهي بهداشت و درمان است؛ عرصهاي كه داراي ظرافتهاي خاصي است و مدير آن ميتواند باعث افزايش رضايت بيمار و كارايي سازمان زير نظر خود شود. در اين ميان رشتهي مديريت خدمات بهداشتي- درماني با آموزش دانشهاي متنوعي مانند روانشناسي اجتماعي، اقتصاد، تكنولوژي درماني، جامعهشناسي و مردمشناسي پزشكي، حسابداري، شناخت فضاي فيزيكي و بخشهاي مختلف بيمارستان و ارتباط بيمارستان به عنوان يك سيستم با سيستمهاي بزرگتر اجتماعي و همچنين با برگزاري دورههاي كارآموزي و كارورزي متعدد، نيروي انساني مورد نياز را براي مديريت مراكز بهداشتي- درماني تربيت ميكند.
توانمنديها و ويژگيهاي لازم
كسي كه ميخواهد اين رشته را انتخاب كند بايد باور قلبي داشته باشد كه رشتهي مديريت خدمات درماني- بهداشتي به درد جامعه ميخورد و در آينده، شغلي خواهد داشت كه در درجهي اول مورد رضاي پروردگار است و در درجهي بعد خدمتش دقيقاً در جامعه منعكس ميشود.
همچنين بايد ذاتاً استعداد و خدمت مديريت داشته باشد و بالاخره بايد صبور باشد، زيرا اين رشته هنوز جايگاه واقعي خود را پيدا نكرده است و فارغالتحصيل آن بايد آمادگي مقابله با مشكلات مختلف را داشته باشد. فارغالتحصيل اين رشته به عنوان مدير بخش بهداشت و درمان عمدتاً با بيماران، يعني با ضعيفترين، مظلومترين، نيازمندترين، حساسترين و ناشكيباترين انسانها روبهروست و از سوي ديگر با استرس، اضطراب، كمبودها، نواقص، نارضايتيها و برخوردهاي متنوع سروكار دارد؛ بنابراين بايد از پختگي، تحمل و شكيبايي برخوردار باشد. همچنين لازم است كه از نظر جسمي و روحي قوي بوده و در تصميمگيريها قاطع باشد. دانشجوي اين رشته بايد به درسهاي علوم تجربي مثل فيزيك، شيمي، رياضي، زيستشناسي و همچنين زبان انگليسي مسلط باشد. همچنين موفقيت در اين رشته منوط به موفقيت دانشجو در دورههاي كارآموزي و كارورزي است. بيشتر منابع اين رشته به زبان انگليسي است و در ضمن، تكنولوژي درماني، زبان انگليسي است و پزشكان به عنوان كادر درماني بيمارستان با اين زبان آشنايي كامل دارند و اصطلاحهاي پزشكي را به زبان انگليسي به كار ميبرند و اگر يك مدير بخواهد ارتباط نزديكتر و تفاهم بيشتري با كادر درماني داشته باشد بايد به زبان انگليسي مسلط باشد.
فرصتهاي شغلي
امروزه وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشكي به اهميت اين رشته و نياز جامعه به فارغالتحصيلان آن پي برده است و به همين دليل به رغم آنكه در تعدادي از رشتههاي علوم پزشكي مانند پزشكي، پرستاري و مامايي با تعداد قابل توجهي فارغالتحصيل روبهرو هستيم، در كل ساختار مديريتي نظام بهداشت و درمان كشور، از وزارتخانه گرفته تا دانشگاههاي علوم پزشكي، شبكههاي بهداشتي- درماني و بيمارستانها، به فارغالتحصيلان اين رشته در هر سه مقطع كارشناسي، كارشناسي ارشد و دكترا نياز داريم. همچنين فارغالتحصيل اين رشته ميتواند در هلال احمر، سازمان تأمين اجتماعي و سازمان بيمهي خدمات درماني فعاليت كند. فارغالتحصيل اين رشته علاوه بر بيمارستانها، درمانگاهها و خانههاي بهداشت، در هر وزارتخانهاي كه ادارهي بهداشت داشته باشد، ميتواند كار كند.
علوم دامي
مطالعه و بررسي غذا و تغذيهي دام، اصلاح نژاد و بالا بردن توليد اقتصادي با استفاده از اصول بهداشتي و مديريت در پرورش دام و نگهداري محصولات دامي، بخشي از علوم كشاورزي است كه علوم دامي نام دارد.
هدف از اين گرايش، افزايش توليد در هر واحد دامي و استفادهي حداكثر از منابع بالقوهي كشور است. با توجه به شمار زياد دام و طيوري كه در كشور وجود دارد، لازم است با برنامهريزي صحيح و دقيق و با استفاده از دانش و تجربهي كارشناسان رشتهي دامپروري، براي افزايش توليد از لحاظ كمّي و كيفي استفاده شود.
علوم گیاهی
علوم گياهي داراي دو بخش عمدهي «فيزيولوژي» و «سيستماتيك» است. بخش فيزيولوژي به شناخت زندگي گياهان و اندامهاي مختلف يك گياه ميپردازد و بخش سيستماتيك دربارهي نامها و طبقهبندي گياهان است.
در حال حاضر دانشجويان كارشناسي علوم گياهي، اطلاعاتي عمومي در مورد گياهان و جانوران در دو بخش فيزيولوژي و مباحث مربوط به آن و بخش سيستماتيك به دست ميآورند؛ يعني درسهاي آنها جنبهي تخصصي ندارد و بيشتر واحدهاي درسي گرايش علوم گياهي با واحدهاي درسي گرايش علوم جانوري، يكسان است. هر دانشجوي علوم گياهي، تنها چند واحد تخصصي ميگذراند كه البته بخشي از آنها هم اختياري است.
توانمنديها و ويژگيهاي لازم
يك دانشجوي علوم گياهي بايد به گياهان عشق بورزد، زيرا بايد روزهاي بسياري را در طبيعت، به شوق يافتن گياهان مختلف سپري كند يا ساعتهاي متوالي در آزمايشگاه با صبر و حوصله به بررسي اندامهاي يك گياه بپردازد. همچنين يك حافظهي خوب ميتواند ياور دانشجويان اين رشته باشد. دانشجو بايد مقداري محفوظات داشته باشد اما اين به آن معنا نيست كه همه چيز را حفظ كند، بلكه بايد اصول را ياد بگيرد و در بقيهي موارد از كتابها به عنوان راهنما استفاده كند.
دانشجويي بايد وارد اين رشته شود كه از كودكي، يك محقق بار آمده باشد؛ زيرا بسيار سخت است كه يك جوان 18 يا 19 ساله را كه وارد دانشگاه شده است به تحقيق علاقهمند كرد؛ اما اگر دانشآموزان از دوران دبستان محقق و جستوجوگر تربيت شوند، در دانشگاه مشكلي نخواهند داشت.
بسيار مهم است كه دانشجوي اين رشته به اميد كشف قوانين طبيعت، به خصوص قوانين موجود براي گياهان وارد دانشگاه شود؛ زيرا در اين صورت نسبت به علوم پايه مثل شيمي و رياضي، كه در دو سال اول ارائه ميشود، بيتفاوت نخواهد بود و ميداند كه پايه و اساس مباحث بعدي، مثل فيزيولوژي، بر همين علوم استوار است.
فرصتهاي شغلي
آيا ميدانيد در كشور ما با يك ميليون و 648 هزار كيلومتر مربع وسعت و تقريباً يك ميليون و 400 هزار كيلومتر مربع منطقهي كويري، چند گونهي گياهي وجود دارد؟
در اين منطقهي خشك بيش از 7500 گونهي گياهي وجود دارد كه 1500 گونهي آن، بومزاد ايران (گونههايي كه خاص ايران است) و 1500 گونهي ديگر نادر است؛ يعني تنوع گل در كشور ما بسيار بالاست و تعداد گونههاي گياهي در ايران برابر با بخش مركزي اروپاست.
به راستي چه كسي بايد اين طلاي سبز را بشناسد و به مردم معرفي كند؟ چه كسي ميتواند راه حفاظت و استفاده از اين ثروت خداداد را به مردم و مسئولان كشور نشان دهد؟ بدون شك متخصصان و محققان علوم گياهي در اين زمينه نقشي عمده و اساسي دارند. علوم گياهي آنقدر بكر است كه تعداد متخصصان در چهار رشتهي خزهشناسي، جلبكشناسي، قارچشناسي و سرخسشناسي، بسيار كم است. در نتيجه كسي كه در يكي از رشتههاي گفتهشده متخصص شود، موقعيت كاري خوبي به دست ميآورد. همچنين اگر يك متخصص علوم گياهي در زمينهي سيستماتيك و فيزيولوژي گياهان دارويي قوي باشد، مراكز زيادي او را جذب خواهند كرد.
علاوه بر وزارت آموزش و پرورش و مراكز تحقيقاتي و آزمايشگاهي وزارت فرهنگ و آموزش عالي، سازمان پاركها و فضاي سبز شهرداري، وزارت كشاورزي و وزارت جهاد سازندگي از جمله سازمانهايي هستند كه ميتوانند فارغالتحصيل اين رشته را جذب كنند. همچنين يك کارشناس علوم گياهي ميتواند در مؤسسههاي خصوصي پرورش گل و گياه مشغول به كار شود.
فضاي سبز
چگونه ميتوان بار ديگر هواي خوب و سالم و فضاي سبز و شاداب را به شهرها آورد؟
يكي از مهمترين هدفهاي رشتهي مهندسي فضاي سبز، پاسخ به همين سؤال است. هر فردي در دنيا به 2 تا 4 متر مربع فضاي سبز نياز دارد تا مشكل كمبود اكسيژن و آلودگي هوا ايجاد نشود. مهندسي فضاي سبز با ايجاد فضاي سبز در سطح شهرها، مانند كاشت درختان در حاشيهي خيابانها و ايجاد انواع پاركهاي جنگلي، كوهستاني و منطقهاي و فضاسازي و زيباسازي پاركها نياز انسانها را به فضاي سبز مورد نظر تأمين ميكند.
همچنين مهندسي فضاي سبز به مطالعه و بررسي كاشت و پرورش گياهان و تلفيق علوم گياهي با معماري ميپردازد تا بتواند فضاي سبز شهر و اطراف آن را به نحوي صحيح و زيبا طراحي كند.
توانمنديها و ويژگيهاي لازم
مهندسي فضاي سبز، مجموعهاي از علم و هنر است و دانشجوي اين رشته بايد هم به علم كشاورزي و هم هنر طراحي و معماري مسلط و علاقهمند باشد.
دانشجوي مهندسي فضاي سبز بايد به علم كشاورزي اعم از خاكشناسي، هواشناسي، چمنكاري، باغباني و گلكاري آشنايي داشته باشد تا بتواند بذر چمن مناسب تهيه کند و با كود مناسب و آبياري بهموقع، چمني مناسب براي زمين بازي يا تزيين ميدانهاي گل تهيه كند. همچنين بتواند گياهاني با گلهاي بزرگ و بادوام پرورش دهد و درختان مناسب براي حاشيهي خيابانها انتخاب كرده و آنها را به درستي هرس كند.
از سوي ديگر دانشجوي اين رشته بايد فردي باذوق و هنرمند بوده و به طراحي و نقشهكشي علاقهمند باشد تا بتواند از گياهان زينتي در طراحي محوطههاي مسكوني، اداري و تجاري به خوبي بهره بگيرد و در طراحي پاركها و پاركسازي، طراحي فضاهاي شهري و محوطههاي ويژه مثل محوطههاي صنعتي، دانشگاهي، شهركهاي مسكوني و اتوبانها به ياري ذوق و هنر خويش، طرحهايي مناسب و زيبا ارائه دهد.
فرصتهاي شغلي
تمامي شهرها به ويژه شهرهاي بزرگ، به فضاي سبز و بهبود محيط زيست نياز دارند. از همين رو سازمان پاركها و فضاي سبز شهرداريها، يكي از مراكز اصلي جذب فارغالتحصيلان اين رشته است. متخصصان فضاي سبز همچنين ميتوانند به عنوان طراح، مدير ناظر و مجري فضاي سبز مؤسسههاي دولتي و خصوصي و محوطههاي اداري و مسكوني فعاليت كنند يا به عنوان مربي هنرستانهاي كشاورزي و مجري امور تحقيقات وزارت كشور، وزارت جهاد كشاورزي و وزارت مسكن و شهرسازي مشغول به كار شوند.
علوم آزمايشگاهي
رشتهي علوم آزمايشگاهي يكي از رشتههاي علوم پزشكي است كه در امر بهداشت و كاهش هزينههاي درماني بسيار مؤثر است؛ زيرا با اين ابزار مهم ميتوان با دقت به علتهاي ايجاد بيماريهاي مختلف و عوامل ايجادكنندهي آنها پي برد و راه مناسب براي مقابله با اين عوامل را انتخاب كرد.
قبل از هر چيز بايد براي آشنايي با آزمايشگاه تشخيص طبي به اين نكته اشاره كرد كه به طور كلي در يك آزمايشگاه تشخيص طبي يا تشخيص پزشكي، از همهي آزمايشهاي لازم روي نمونههايي مثل مدفوع، خون و ادرار و مايعات ديگر بدن براي بررسي خواص ظاهري، اندازهگيري ميزان طبيعي و غير طبيعي و همچنين ارتباط بهدستآمده ميتوان در ارتباط با چگونگي درمان و انتخاب راههاي مناسب براي مقابله با بيماريها استفاده كرد. براي مثال، ميزان طبيعي گلبولهاي سفيد خون، 5 تا 10 هزار در هر ميليمتر مربع خون است كه در بيماريهاي عفوني، آلرژي و موارد ديگر، بر تعداد آنها افزوده ميشود و گاهي حتي به 100000 (صدهزار) در هر ميليمتر مربع خون هم ميرسد كه به كمك اين نشانه ميتوان درمان مناسبي براي مقابله با بيماري انتخاب كرد.
مقاطع تحصيلي و گرايشها
در حال حاضر اين رشته در دو مقطع كارداني و كارشناسي ناپيوسته در بيشتر دانشگاههاي علوم پزشكي كشور دانشجو ميپذيرد. ابتدا داوطلبان از طريق آزمون سراسري، در مقطع كارداني پذيرفته ميشوند و پس از طي دورهي دوساله، مجدداً در آزمون ديگري با عنوان آزمون كارداني به كارشناسي شركت ميكنند كه در صورت پذيرفته شدن، ميتوانند در مقطع كارشناسي اين رشته، ادامهي تحصيل دهند. ادامهي تحصيل در اين رشته بعد از مقطع كارشناسي نيز به صورت تكرشته در مقطع كارشناسي ارشد امكانپذير است؛ به اين صورت كه پس از دريافت درجهي كارشناسي، فارغالتحصيلان ميتوانند در آزمون ديگري به نام كارشناسي به كارشناسي ارشد شركت كنند و در صورت پذيرفته شدن در يكي از رشتههاي بيوشيمي، خونشناسي، انگلشناسي، ميكروبشناسي باليني، ايمنيشناسي، قارچشناسي و ... تا دريافت درجهي كارشناسي ارشد به تحصيل ادامه دهند و از آن به بعد نيز ادامهي تحصيل در مقطع دكترا (Ph.D) در هر يك از اين رشتهها امكانپذير است. اين رشته به دليل نياز به امكانات و وسايل، يكي از رشتههاي پُرهزينه است؛ البته در دانشگاههاي علوم پزشكي كشور، بيشتر وسايل و امكانات، در اختيار دانشجويان قرار ميگيرد. دانشجو براي طي اين دوره بايد در كارگاهها و آزمايشگاههاي متعددي حضور يابد و به فراگيري فنهاي مختلف كاربردي مربوط به اين رشته بپردازد.
فرصتهاي شغلي
مهمترين محل اشتغال فارغالتحصيلان اين رشته، آزمايشگاههاي تشخيص طبي است.
بخشهاي موجود در يك آزمايشگاه تشخيص طبي عبارتاند از:
- پذيرش و جوابدهي
- نمونهبرداري
- بيوشيمي
- هماتولوژي و بانك خون
- ميكروبشناسي و قارچشناسي
- انگلشناسي و ادرار
- هورمونشناسي
- سمشناسي و گازهاي خون
- پاتولوژي و سيتولوژي
- ايمونولوژي
در حال حاضر بر اساس مجوز وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشكي، كساني حق تأسيس آزمايشگاه تشخيص پزشكي را دارند كه در يكي از رشتههاي پاتولوژي يا علوم آزمايشگاهي داراي درجهي دكتراي حرفهاي باشند. كساني كه تخصص پاتولوژي دارند، افرادي هستند كه داراي درجهي دكتراي حرفهاي پزشكي هستند و افراد ديگر كه درجهي دكتراي حرفهاي علوم آزمايشگاهي يا آزمايشگاه باليني دارند، افرادي هستند كه در گذشته در رشتههاي مختلف پزشكي مثل باكتريشناسي، بيوشيمي و ... تحصيل كردهاند و اكنون تحصيلات آنها در حد دكتراست يا كساني هستند كه در گذشته در رشتهي علوم آزمايشگاهي مدرك دكتراي حرفهاي گرفتهاند.
اين رشته از نظر كاربرد و بازار كار، يكي از رشتههاي خوب گروه پزشكي است؛ زيرا با توجه به توسعه و اهميت امر بهداشت و زمينهي مناسب كاري، بيشتر فارغالتحصيلان اين رشته به راحتي وارد بازار كار ميشوند.
علوم آزمايشگاهي
هر زمان كه به دليل بيماري يا به دستور پزشك معالج براي نمونهبرداري به بيمارستان رفته باشيد، اين نمونهبرداري به وسيلهي متخصصان علوم آزمايشگاهي انجام ميشود. شناسايي بيماري و معالجهي مناسب و مؤثر، بدون آزمايشگاههاي تخصصي امكانپذير نيست. پزشكان، بيماريهايي مثل سرطان، ايدز، ديابت و ... را بر اساس نتايج آزمايشهاي گوناگون و تحقيقاتي كه به صورت جدي روي بيماران مبتلا انجام ميشود، درمان ميكنند.
بدون بخشهاي آزمايشگاهي (مثل آزمايش خون، تشخيص گروههاي خوني، سمشناسي، ويروسشناسي و ...) بسياري از قسمتهاي مختلف بيمارستان (مثل اورژانس، تصادفات، عمل جراحي و ...) نميتوانند به خوبي وظيفهي خود را انجام دهند. نمونهبرداريهايي كه انجام ميشود، به درمان و معالجهي بسياري از بيماران كه به بيماريهاي گوناگون مثل سرطان خون، ديابت، بيماريهاي كليوي، حملههاي قلبي و ... مبتلا هستند كمك ميكند. اجراي موفق اين آزمايشها كه منجر به سلامتي و درمان بيماران ميشود، به توانايي و اطلاعات بهروز و تجربههاي گروه علوم آزمايشگاهي هر بيمارستان يا آزمايشگاه مربوطه بستگي دارد. متخصصان علوم آزمايشگاهي، در دورهي تحصيل (فوق ديپلم تا دكترا) با ابزارها و لوازم آزمايشگاهي خودكار، ميكروسكوپها، كامپيوتر و ابزار و لوازم آزمايشگاهي با تكنولوژي بالا و به طور كلي با گسترهي وسيعي از تكنيكها و لوازم مدرن آشنا ميشوند و كار ميكنند.
رشتهي علوم آزمايشگاهي شامل تغيير متناوب و حرفهاي با دورههاي شغلي طولاني مانند مديريت، تحقيق، تحصيل و كار در آزمايشگاههاي خاص و ويژه است. متخصصان اين رشته بيشتر در آزمايشگاههاي تشخيص طبي بيمارستانها و آزمايشگاههاي مستقل كار ميكنند. تعدادي از فارغالتحصيلان در آزمايشگاههاي مواد غذايي و آب، كار و سلامت اين مواد را براي مصرف انسانها تأمين ميكنند. گروهي ديگر از فارغالتحصيلان اين رشته، در مراكز انتقال خون (كه كار آنها آزمايش روي گروههاي خوني دريافتشده و حمايت از بانكهاي خون بيمارستانها و سرويسهاي انتقال خون است) و گروهي ديگر در مراكز تحقيقاتي- پزشكي به تحقيق در رابطه با پزشكي و زيستشناسي، حفاظت از سلامتي انسانها و مبارزه و كنترل بيماريها مشغول به كار هستند. مراكز ديگري كه متخصصان علوم آزمايشگاهي در آن استخدام ميشوند، شامل سرويسهاي دامپزشكي، مراكز سلامت و بهداشت ويژه، دانشگاه و آزمايشهاي قضايي، داروسازي و توليد محصولات دارويي و پزشكي و ... است. همچنين براي متخصصان اين رشته، فرصتهايي براي استفاده از آزمايشهاي مرتبط با تحصيل در اين رشته وجود دارد.
گروهي از متخصصان علوم آزمايشگاهي در پستهاي مراقبت از سلامت جهاني و محيط زيست به صورت داوطلبانه در كشورهاي در حال توسعه و سازمانهاي بهداشت جهاني كه به صورت بينالمللي با تمام كشورها در ارتباط هستند، فعاليت ميكنند. در اين سازمانها (بهداشت جهاني)، تمرينهاي ويژهاي در استفاده كردن از آموختهها و انتقال اين تكنيك و دانش به ديگران و كشف و كنترل بيماريهاي بومي انجام ميشود كه در بعضي كشورهاي آفريقايي و آسيايي وجود دارد. دانشجويان در اين رشته مباحثي را ياد ميگيرند كه زيرمجموعهي درسهاي آناتومي (كالبدشكافي)، فيزيولوژي و پاتوبيولوژي هستند. در مقاطع تكميلي، علاقهمندان در يكي از اين رشتهها مشغول به تحصيل ميشوند:
1. ميكروبيولوژي پزشكي
عوامل بيماريها و ذرات ميكروسكوپي به صورت مجزا شناسايي ميشوند و براي هر بيماري با توجه به عوامل بيماريزا و مقاومت ويروسها و باكتريها به داروهاي پيشنهادي و آنتيبيوتيكها، روش درماني خاصي پيشنهاد ميشود.
2. شيمي كلينيكي
متخصصان آزمايشگاهي و خونشناسي با كمك و همكاري خود باعث شناسايي بعضي از بيماريها مثل ديابت، كليه، بيماريهاي كبدي و ... و روشهاي درماني خاص ميشوند. مطالعات زهرشناسي و داروهاي سمي و آزمايشهاي مربوطه، مرتبط با اين قسمت است.
3. علم تزريق خون
متخصصان اين گروه با بانكهاي خون بيمارستانها و سرويسهاي انتقال خون همكاري ميكنند و مطالعاتي روي پلاسماي خون و سازگاري گروههاي دهنده و گيرندهي خون انجام ميدهند.
4. خونشناسي
بيشتر مطالعات و تخصص اين گروه روي فيزيولوژي و مارفولوژي (ريختشناسي) خون است و در شناسايي و آزمايش روي گونههاي مختلف بيماريهاي خوني مثل كمخوني، سرطان خون و ... به پزشكان معالج كمك ميكنند.
5. بيماريهاي بافتي
آزمايش روي نمونههاي برداشتهشده در طي اَعمال جراحي و كالبدشكافيها در اين قسمت انجام ميشود و جواب با استفاده از ميكروسكوپهايي با تكنيكهاي ويژه به قسمتهاي مربوطه فرستاده ميشود.
6. ويروسشناسي
در اين قسمت، آزمايشهاي ويژهاي روي عفونتهايي مثل تبخال ساده، انواع هپاتيت، ايدز و ... انجام ميشود. در اين مرحله، شناخت سريع و درست بيماري، خيلي مهم است؛ درنتيجه، مقابله با بيماري و استفادهي نادرست از آنتيبيوتيكها و داروهاي ديگر، بستگي به جواب آزمايش دارد.
7. مصونيت
كنترل سيستمهاي بدن و مصونيت آنها در برابر بيماريهاي محيطي و عفوني، آلودگيهاي انگلي، حساسيتها، رشد تومورها، اهداي اعضا، پيشگيري و معالجهي ايدز و ... مربوط به مبحث مصونيت هستند.
بهداشت محيط
رشتهي بهداشت محيط، به مطالعهي مسايل زيستمحيطي از قبيل آب، فاضلاب، زباله، هوا و كنترل بهداشت مواد غذايي ميپردازد تا دانشجويان پس از فارغالتحصيلي بتوانند در اجتماعات كوچك مستقر شوند و پس از مطالعه و بررسي مشكلات بهداشت منطقه، براي حل اين مشكلات قدم بردارند؛ يعني دانشجويان بايد بتوانند با دادن طرحهايي مفيد و عملي در زمينهي تأمين آب آشاميدني سالم، دفع صحيح زباله، بهسازي مكانهاي عمومي، مبارزه با حشرات و ناقلان بيماري، مردم را در رفع اين مشكلات راهنمايي و كمك كرده و اطلاعات و آمارهاي لازم را در موارد فوق جمعآوري و طبقهبندي كنند.
رشتهي بهداشت محيط به محيط زيست و مسايل بهداشتي محيط زيست ميپردازد. اين رشته در مقطع كارداني، مسايل زيستمحيطي را به صورت سادهتري مطرح ميكند؛ زيرا كاردانها در اجتماعات كوچكتري مثل روستاها به مردم خدمت ميكنند و به مسايل بهداشتي اوليهي آنها از قبيل پاكيزه كردن آب (گندزدايي آب)، مبارزه با حشرات، تصفيهي فاضلاب و بهداشت مسكن و مكانهاي عمومي ميپردازند. اين رشته در مقطع كارشناسي، تخصصيتر و فنيتر ميشود؛ زيرا فارغالتحصيلان بايد بتوانند براي اجتماعات بزرگتر از قبيل شهرها برنامهريزي بهداشتي كنند. براي مثال طراحي تصفيهخانهي آب يا فاضلاب شهرها، نحوهي جمعآوري فاضلاب، نحوهي توزيع و انتقال آب، شناخت آلايندهها و كنترل آنها، در حيطهي فعاليت فارغالتحصيلان بهداشت محيط است.
در مورد تفاوت اين رشته با رشتهي مهندسي منابع طبيعي گرايش محيط زيست گفته ميشود: در رشتهي بهداشت محيط، محور اصلي، انسان است و اين رشته با عوامل بيماريزاي محيطي كه سلامت انسان را به خطر مياندازند، مبارزه ميكند؛ يعني رشتهي بهداشت محيط تلاش ميكند تا با در اختيار قرار دادن محيطي سالم از طريق كنترل فاضلاب، زباله، آلودگي هوا و بهداشت مكانها و مواد غذايي، زندگي سالمي به مردم ببخشد؛ در نتيجه تمام فعاليت آنها براي پيشگيري از انتقال بيماري از محيط به انسان است؛ اما رشتهي محيط زيست به مطالعهي همهي عوامل زنده و غير زندهاي ميپردازد كه انسان را دربرگرفته و بر زندگي او تأثير ميگذارند. در واقع رشتهي محيط زيست به بررسي تأثيرات انسان بر محيط زيست و محيط زيست بر انسان و ساير موجودات ميپردازد.
توانمنديها و ويژگيهاي لازم
رشتهي بهداشت محيط داراي سه جنبهي بيولوژي، شيمي، فيزيك و رياضي است و دانشجوي اين رشته در صورت علاقهمندي به هر يك از زمينههاي ذكرشده ميتواند در اين رشته موفق شود. همچنين توانمندي در درسهاي رياضي و فيزيك، يكي از عوامل مهم موفقيت دانشجوي بهداشت در مقاطع بالاتر است. از آنجا که بهداشت محيط به يك مسئلهي خاص نميپردازد، دانشجوي اين رشته بايد ديدي وسيع و حوصلهاي بسيار داشته باشد تا بتواند در اين رشته موفق شود. البته خود اين امر، جذابيت رشتهي بهداشت محيط را دوچندان كرده است؛ زيرا فرصتهاي شغلي آن، محدود به يك مكان خاص نميشود و متخصص اين رشته ميتواند در زمينهي بهداشت آب، خاك، هوا و مواد غذايي، كاري متنوع و در عين حال پرتحرك داشته باشد.
فرصتهاي شغلي
يك فارغالتحصيل توانمند بهداشت محيط در مقطع كارداني ميتواند در وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشكي و در مقطع كارشناسي در شهرداريها، سازمان آب و فاضلاب، شركتهاي خصوصي طراحي تصفيهخانهي آب و فاضلاب و سازمان حفظ محيط زيست، فرصتهاي شغلي مناسبي داشته باشد.
مهندسي منابع طبيعي
اين رشته كه هماكنون در مقاطع كارشناسي پيوسته، كارشناسي ارشد ناپيوسته و دكترا در كشور ارائه ميشود، در مقطع كارشناسي داراي 5 گرايش است:
1. گرايش جنگلداري
جنگلداري عبارت است از مجموعهاي از علوم و فنون كه براي شناخت جوامع مختلف جنگلي و آگاهي از كيفيت و كميت آنها، تربيت، پرورش و بهرهبرداري مستمر از توليدات جنگلي، روشهاي مختلف قطع و استحصال و حمل درختان قطعشده و بالاخره حفاظت، احيا و توسعهي مناطق جنگلي به عنوان توليدكنندهي مادهي اوليه (چوب) و تعديل و تنظيمكنندهي شرايط آب و هوايي و خاكي به كار گرفته ميشوند.
با توجه به اينكه جنگلهاي كشورمان قسمتي از منابع طبيعي قابل تجديد و در زمرهي اموال عمومي هستند، اداره و برنامهريزي در مورد آنها به عهدهي دولت است؛ بنابراين بايد در بخش دولتي، مديران و برنامهريزان شايستهاي باشند تا با تهيهي طرحها و برنامهريزي صحيح و نظارت بر حسن اجراي آنها، از اين منابع به طور صحيح بهرهبرداري مستمر شود و از نابودي و تخريب آنها جلوگيري شده، براي احيا و توسعهي آنها تلاش شود. لازمهي چنين برنامههايي تربيت افراد متخصص با بينش و آگاهي كافي در زمينههاي مختلف جنگل است.
فارغالتحصيلان اين گرايش ميتوانند منشأ اين خدمات باشند:
- كارشناس (مهندس) متخصص در تهيهي طرحهاي جنگلداري و جنگلكاري و ساير طرحهاي مربوط به حفاظت و توسعهي جنگلها در سازمان جنگلها و مراتع، وزارت جهاد كشاورزي، شهرداريها، سازمان پاركها و فضاي سبز، سازمان محيط زيست و ...
- انجام كار خصوصي به صورت همكاري در طرحهاي جنگلداري خصوصي، شركتهاي بهرهبرداري از جنگلها، نهالستانهاي جنگلي خصوصي و شركتهاي مشاورهي منابع طبيعي.
- همكاري با شركتها و مؤسسههاي مجري طرحهاي راهسازي در زمينهي نقشهبرداري، طراحي، محاسبه و اجراي راهها و جادههاي جنگلي.
- مدير در حوزههاي آبخيز مناطق جنگلي تحت پوشش و نظارت سازمان جنگلها و مراتع كشور و سازمانهاي مربوطهي ديگر.
اين گرايش در مقاطع كارشناسي پيوسته، كارشناسي ارشد ناپيوسته و دكترا در كشور ارائه ميشود. در دورهي كارشناسي ارشد دانشجويان ميتوانند در زمينههايي همچون مهندسي جنگل، جنگلشناسي، سياست و اقتصاد جنگل و همچنين جنگلداري به تحقيق و مطالعه بپردازند.
2. گرايش محيط زيست
در دهههاي اخير، انسان با استفاده از قدرت دگرگونسازي محيط خود، تغييرات و فرايندهايي را در طبيعت ايجاد كرده است كه در نتيجهي آن، گونههايي از موجودات زنده در معرض خطر قرار گرفتهاند و اين امر ممكن است جبرانپذير نباشد. قدرت انسان براي دگرگونسازي اطرافش اگر صحيح به كار رود، ميتواند براي همهي انسانها منافع و فايدههايي را به ارمغان آورد، اما اگر استفاده از اين قدرت همراه با اشتباه و بيتوجهي باشد، ميتواند صدمههاي جبرانناپذيري به بشر و محيط زيست انساني و طبيعي وارد كند. هدف از آموزش محيط زيست، افزايش درك و توسعهي آگاهي جامعه از فرايندها و ارتباطات داخلي در محيطهاي طبيعي و مصنوعي است و به افراد كمك ميكند تا به نظريات، انگيزهها و تعهدات خود نسبت به حمايت و حفاظت از محيط زيست عمل كنند و بتوانند اقداماتي براي حل مسايل زيستمحيطي انجام دهند.
فارغالتحصيلان اين گرايش ميتوانند در دانشگاهها و مؤسسههاي آموزشي به عنوان كارشناس آموزشي، در سازمان حفاظت محيط زيست و واحدهاي تابعهي آن به عنوان مجري برنامهها، در وزارت جهاد كشاورزي (سازمان جنگلها و مراتع)، شهرداريها، سازمان پاركها و مؤسسههايي مانند اينها خدمت كنند.
هماكنون اين گرايش در مقاطع كارشناسي پيوسته، كارشناسي ارشد ناپيوسته و دكترا در كشور ارائه ميشود و در دورهي كارشناسي ارشد داراي گرايش مصوب نيست و به صورت عمومي ارائه ميشود. همچنين فارغالتحصيلان دورهي كارشناسي محيط زيست ميتوانند در دانشكدهي محيط زيست در گرايشهايي همچون مهندسي طراحي محيط زيست، برنامهريزي و مديريت محيط زيست و مهندس عمران محيط زيست ادامهي تحصيل دهند.
3. گرايش شيلات
دورهي كارشناسي شيلات شامل برنامههاي آموزشي مشخصي است كه دانشجويان با علوم مختلف بيولوژي جانوري و گياهي و اكولوژي دريايي به عنوان منابع اصلي و زيربنايي شيلات آشنا ميشوند و به شناخت آبزيان داخلي (آب شيرين) و دريايي و نحوهي تكثير اينگونه آبزيان خواهند پرداخت و بالاخره مسايل مربوط به صيد و صيادي و فراوردههاي آبزيان را خواهند آموخت.
فارغالتحصيلان اين گرايش ميتوانند در مؤسسههاي آموزشي و پژوهشي به عنوان كارشناس شيلات كشور و در واحدهاي تابعه به عنوان مجري برنامهها و پژوهشها خدمت كنند. همچنين ميتوانند در مؤسسههاي خصوصي و دولتي، به پرورش و تكثير انواع آبزيان اقدام كنند.
اين گرايش در حال حاضر در مقاطع كارشناسي پيوسته، كارشناسي ارشد ناپيوسته و دكترا در كشور ارائه ميشود.
4. گرايش علوم و صنايع چوب و كاغذ
علوم و صنايع چوب و كاغذ، مجموعهي علوم و فنوني است كه با فراگيري آنها دانشجويان در زمينهي نحوهي رويش و توليد چوب و عوامل مؤثر بر آن، خصوصيات ساختماني و طبقهبندي و درجهبندي چوبها و كاغذها، خواص فيزيكي، مكانيكي، شيميايي و كاربردي چوب و كاغذ و توليدات آنها آگاهي لازم را كسب ميكنند.
فارغالتحصيلان اين گرايش ميتوانند منشأ اين خدمات تخصصي باشند:
- مدير فني در بخشهاي دولتي يا خصوصي مجتمعهاي چوب و كاغذ و كارخانههاي توليدات چوب.
- مربي در هنرستانهاي كشاورزي (رشتهي منابع طبيعي)، هنرستانهاي فني و حرفهاي و به صورت مجري امور تحقيقات صنايع چوب و كاغذ كشور.
- كارشناس (مهندس) متخصص در دفترهاي فني سازمان جنگلها و مراتع (وزارت جهاد كشاورزي).
اين گرايش در حال حاضر در مقاطع كارشناسي پيوسته، كارشناسي ارشد ناپيوسته و دكترا در كشور ارائه ميشود.
5. گرايش مرتع و آبخيزداري
به مجموعهاي از علوم و فنون گفته ميشود كه براي تربيت افرادي براي شناخت جوامع گياهي، عوامل زمين، عوامل اقليمي آب و خاك، دام و علتهاي تخريب و فرسايش مراتع و آبخيزها، صحراها و نيز اصلاح و توسعهي مراتع و آبخيزها (به عنوان منابع طبيعي توليد علوفه و آب) به كار ميرود. فارغالتحصيلان اين گرايش ميتوانند در زمينههاي زير مشغول به كار شوند:
- مدير ادارههاي فني مراتع و حفاظت خاك در سازمان جنگلها و مراتع، وزارت جهاد كشاورزي و وزارت نيرو.
- مربي در هنرستانهاي كشاورزي (رشتهي منابع طبيعي) و مؤسسههاي آموزشي مربوطه.
- همكاري با شركتهاي مشاورهي منابع طبيعي در زمينهي مرتع و آبخيزداري.
- به عنوان كارشناس (مهندس) تحقيقات در مؤسسههاي تحقيقات منابع طبيعي مثل مؤسسهي تحقيقات حفاظت خاك و آبخيزداري.
اين گرايش در حال حاضر در مقاطع كارشناسي پيوسته، كارشناسي ارشد ناپيوسته و دكترا در كشور ارائه ميشود و در دورهي كارشناسي ارشد داراي سه گرايش مرتع، آبخيزداري و بيابانزدايي است.
زراعت و اصلاح نباتات
مطالعه و بررسي در زمينهي كاشت و پرورش گياهان زراعي و انتخاب رقمهاي مناسب اين گياهان و برداشت صحيح محصولات آنها در رشتهاي از علوم دانشگاهي قرار ميگيرد كه با عنوان زراعت و اصلاح نباتات ناميده ميشود. اين رشته در دو مقطع كارداني و كارشناسي ارائه ميشود. هدف از ايجاد دورهي كارشناسي در رشتهي زراعت و اصلاح نباتات، تربيت افرادي است كه بتوانند به عنوان كارشناس در زمينههاي مختلف توليدي كار و در برنامهريزيهاي منطقهاي مطالعاتي و همچنين به صورت مربي آموزشي در دبيرستانها و هنرستانهاي كشاورزي و به عنوان مجري امور تحقيقات كشاورزي يا به عنوان مدير و مجري واحدهاي توليدي دولتي و خصوصي بخش كشاورزي منشأ خدمت باشند.
در دورهي كارداني توليدات گياهي و امور زراعي، افرادي تربيت ميشوند كه بتوانند برنامههاي توليدي تدوينشده در اين رشته را زير نظر مهندسان كشاورزي و بر اساس اصول علمي اجرا كنند. اين افراد همچنين ميتوانند طرحهاي تحقيقاتي را زير نظر متخصصان مربوطه اجرا كرده و در برنامههاي آموزش كشاورزي به عنوان مروج كشاورزي خدمت كنند.
اهميت و جايگاه در جامعه
رشتهي زراعت و اصلاح نباتات براي تربيت كارشناساني است كه بتوانند در مسير افزايش سطح زير كشت محصولات اصلي كشاوزي، در استفادهي بهينه از زمان و بالا بردن عملكرد اين محصولات در واحد سطح (هكتار) تلاش كنند.
با توجه به اينكه در حال حاضر حدود 16 ميليون هكتار از زمينهاي كشور زير كشت محصولات مختلف زراعي قرار دارد و مساحت زمينهاي قابل كشت در كشور حدود 50 ميليون هكتار است و نيز ايران از تنوع آب و هوايي برخوردار است، با برنامهريزي صحيح و دقيق و با استفاده از دانش كارشناسان رشتهي زراعت و اصلاح نباتات، ميتوان به ميزان هرچه بيشتر از زمينهاي كشور براي افزايش توليد كمّي و كيفي بهرهبرداري كرد. از جمله مشكلات كشاورزي در كشور ما همواره اين بوده است كه مجريان فعاليتهاي توليدي كشاورزي، تحصيلات کمي در زمينهي كشاورزي داشتهاند، طوري كه روشهاي كار همچنان سنتي و قديمي باقي مانده است. در حالي كه در سطوح بالاتر، يعني كارشناسان يا مراكز برنامهريزي و هدايتگر، توان بالايي براي تأمين فنآوري مورد نياز وجود دارد. از بين بردن اين خلأ، يعني تربيت كاردانها در اين رشته، ميتواند ضمن بهرهگيري از تواناييهاي متخصصان و صاحبنظران سطوح بالاتر، با بهكارگيري دانش و فنهاي جديد در امور كاشت و نگهداري محصولات زراعي و باغي، برنامههاي كشاورزي را به بازدهي بيشتري نزديك كند.
فرصتهاي شغلي
فارغالتحصيلان اين گرايش ميتوانند در موارد زير نقش و تواناييهاي خود را ايفا كنند.
- مدير يا مجري واحدهاي دولتي و خصوصي كشاورزي (مثل واحدهاي كشت و صنعت)
- كارشناس متخصص و برنامهريزي در زمينههاي مختلف زراعت در واحدهاي اجرايي مانند وزارت كشاورزي، وزارت جهاد كشاورزي بنياد جانبازان و ...
- مربي در هنرستانهاي كشاورزي و مجري امور تحقيقات در واحدهاي تحقيقاتي كشاورزي
- ارائهي خدمات آموزشي در سطح دانشگاهها، دبيرستانها و مؤسسههاي آموزشي
علوم و صنايع غذايي
فرآوردههاي اوليهي غذايي با منشأ كشاورزي، دامپروري و شيلات بدون نگهداري و تبديل، فايدهاي ندارند. وظيفهي مهندس صنايع غذايي، تبديل و افزايش عمر نگهداري محصولات غذايي است و در واقع مراحل بعد از توليد محصولات كشاورزي، در حيطهي كار فارغالتحصيل اين رشته قرار ميگيرد.
دانشجويان اين رشته با نحوهي جمعآوري، انتقال، تبديل، تكميل، نگهداري و توزيع محصولات كشاورزي و همچنين خصوصيات فيزيكي و شيميايي اين محصولات آشنا ميشوند. به عبارت ديگر هر آنچه در ارتباط با تبديل و فرآوري مواد غذايي باشد، در اين رشته مطالعه ميشود.
در مورد تفاوت اين رشته با رشتههاي علوم و صنايع غذايي و مهندسي شيمي گرايش صنايع غذايي، گفته ميشود كه رشتهي علوم و صنايع غذايي به كنترل كيفي و بهداشت مواد غذايي ميپردازد. مهندس شيمي گرايش صنايع غذايي نيز در زمينهي طراحي دستگاههاي توليد مواد غذايي، خصوصيات دستگاههاي فوق، خطوط توليد و ارتباط بين دستگاهها مطالعه ميكند و مهندس كشاورزي گرايش علوم و صنايع غذايي، نحوهي تبديل و نگهداري محصولات كشاورزي به صورت فرآوردههاي قابل مصرف و با كيفيت خوب را مطالعه و بررسي ميكند.
توانمنديها و ويژگيهاي لازم
درسهاي شيمي و زيستشناسي در رشتهي مهندسي علوم و صنايع غذايي مثل ساير رشتههاي مهندسي كشاورزي از اهميت بسياري برخوردار است. از آنجا که در رشتهي مهندسي علوم و صنايع غذايي، بيشتر خصوصيات فيزيكي و شيميايي مواد غذايي بررسي ميشود، دانشجوي اين رشته بايد به درسهاي شيمي، فيزيك، زيستشناسي و كارهاي آزمايشگاهي علاقهمند باشد.
عصر آينده، عصر تخصصگرايي است و اگر دانشجويان مهندسي علوم و صنايع غذايي ميخواهند در صنعت موفق باشند، بايد تمرين كار گروهي كنند و در انجام كارهايشان منظم باشند.
فرصتهاي شغلي
بر اساس قانون، هر كارگاه و كارخانهي توليد مواد غذايي پيش از آغاز فعاليت خود بايد پروانهي مسئول فني را از وزارت بهداشت دريافت كند و براي تهيهي چنين پروانهاي لازم است يك مهندس علوم و صنايع غذايي يا رشتههاي مرتبط (متخصص علوم و صنايع غذايي يا مهندس شيمي گرايش صنايع غذايي) به عنوان مسئول فني معرفي شود.
بر اساس آمار موجود، در ميان رشتههاي مهندسي كشاورزي، رشتهي علوم و صنايع غذايي از بيشترين درصد اشتغال برخوردار بوده و فارغالتحصيلان آن از نظر اشتغال، مشكلي نداشتهاند. برخلاف برخي از رشتههاي كشاورزي مثل علوم دامي يا زراعت، دختران ميتوانند در رشتهي مهندسي علوم و صنايع غذايي، حضوري فعال داشته باشند؛ زيرا بازار كار اين رشته، آزمايشگاهها و كارخانههاي توليد مواد غذايي است و فارغالتحصيلان چندان با مزرعه سروكار ندارند.
همچنين فارغالتحصيلان اين رشته اگر سرمايهي لازم داشته باشند، ميتوانند واحد توليد صنايع غذايي ايجاد كنند و اگر افراد خلاق و كوشايي باشند، ميتوانند با دستيابي به فرآوردههاي جديد و عرضهي آنها به بازار، ضمن اينكه از ضايعات در توليدات كشاورزي جلوگيري ميكنند، خود را نيز از لحاظ مالي تأمين كنند. شايد بعضي از جوانان فكر كنند كه چنين كاري نياز به سرمايهي بسيار زيادي دارد، اما بايد گفت كه يك كارخانهي توليد مواد غذايي را ميتوان در سطحي كوچك اما با كيفيتي خوب راهاندازي كرد.
در مورد رشتهي علوم و صنايع غذايي ميتوان گفت كه در هر كارخانه، هدف، توليد بهترين محصول است؛ محصولي كه از هر نظر، مطلوب و بدون عيب و نقص باشد و در عين حال، ضايعات بسيار كمي داشته باشد. براي رسيدن به اين هدف بايد بر توليد محصول غذايي نظارت و كنترل داشت؛ يعني بايد از همان ابتدا كه مادهي خام به كارخانه ميآيد تا زماني كه پس از تغييرات و تبديلات لازم، بستهبندي شده و براي عرضه آماده ميشود، محصول مورد نظر، كنترل و آزمايش شود. براي مثال هنگام تهيهي بيسكويت يا كلوچه، از زماني كه آرد وارد كارخانه ميشود تا زماني كه مواد مورد نياز مثل رنگ و طعمدهندهها به آن اضافه ميشوند و درنهايت مادهي مورد نظر پخته ميشود، مرحله به مرحله توسط مسئولان آزمايشگاه نمونهبرداري و آزمايش ميشود و اين كار توسط متخصصان علوم و صنايع غذايي شاخهي كنترل كيفي انجام ميشود. در واقع در رشتهي علوم و صنايع غذايي، دانشجويان، تكنولوژي صنايع غذايي مختلف از قبيل صنايع لبنيات، غلات، گوشت، روغن، قند، سبزيجات و ميوهجات را فرا ميگيرند.
همچنين دانشجويان اين رشته دربارهي صنايع نگهداري مواد غذايي، بستهبندي و كنترل كيفي مواد غذايي آموزش ميبينند؛ يعني دانشجو ياد ميگيرد چگونه در فرايندهايي، عمر مواد غذايي را ضمن حفظ كيفيت و ارزش غذايي آنها، طولانيتر كند.
موفقيت دانشجوي اين رشته وابسته به فرآوردههاي جديد و عرضهي آن به بازار و قابليت توافق و سازش با تقاضاي مشتريان است و چنين كاري نياز به تلاش و كوشش بسيار دارد. از طرف ديگر، دانشجوي اين رشته بايد آمادگي كار در شهرهاي كوچك يا حومهي شهرهاي بزرگ را داشته باشد؛ زيرا بيشتر كارخانههاي صنايع غذايي، خارج از شهرهاي بزرگ يا در شهرهاي كوچك مستقر هستند. درسهاي مهم و پايه در اين رشته شامل شيمي، زيستشناسي (شاخهي ميكروبيولوژي)، آمار و احتمالات است. از نظر موقعيت شغلي، فارغالتحصيل اين رشته اگر آمادگي كار در كارخانهها يا كارگاههايي را كه بيشتر در حومهي شهرهاي كوچك واقع شدهاند، داشته باشد، فرصت شغلي مناسبي به دست خواهد آورد. همچنين فارغالتحصيل اين رشته ميتواند با استفاده از سرمايهي شخصي و با مشاركت افرادي كه سرمايهي مورد نياز را دارا هستند، واحد توليدي خصوصي ايجاد كند. دانشگاه پذيرندهي اين رشته، دانشگاه علوم پزشكي و خدمات بهداشتي- درماني شهيد بهشتي است كه هر ساله دورههاي روزانه و شبانه و در مقطع كارشناسي دانشجو ميپذيرد.
تغذيه
علم تغذيه مجموعهي وسيعي از اطلاعات و دانش بشري است كه به ارتباط بين غذا و سلامتي موجود زنده ميپردازد و با علومي مانند بيولوژي، بيوشيمي، علوم رفتاري، علوم اجتماعي و بهداشت ارتباط دارد. به عبارت ديگر، علم تغذيه يك علم چندبُعدي است و به همين دليل، دانشجوي اين رشته بايد اطلاعات جامع و گستردهاي در زمينهي بيوشيمي، بيولوژي، جامعهشناسي، روانشناسي، بهداشت و شيمي مواد غذايي داشته باشد تا بتواند مهارتهاي لازم را كسب كند؛ مهارتهايي كه به دو بخش عمدهي رژيمدرماني و تغذيهي جامعه تقسيم ميشود. يعني كارشناس اين رشته، هم بايد بتواند رژيم غذايي مناسبي را براي درمان بيماريهاي مختلف ارائه دهد و هم توانايي شناسايي مشكلات تغذيهاي جامعه را داشته باشد، سپس بر اساس مشكلات موجود، برنامههاي غذايي لازم را طراحي، اجرا، نظارت و ارزشيابي كند. همچنين ارتقاي ارزش غذايي مواد غذايي مانند كنسرو، كمپوت و ...، كه در صنايع غذايي ايجاد ميشود، بر عهدهي كارشناس اين رشته است.
رشتهي تغذيه داراي دو گرايش عمده است كه عبارتاند از:
الف: تغذيهي گروههاي مختلف جامعه مانند سالمندان، معلولان، كودكان و نوجوانان.
ب: تغذيهي باليني كه شامل تغذيه و مشاورهي غذايي بيماران بستري و سرپايي ميشود.
بر اساس تحقيقاتي كه انستيتوي تحقيقات تغذيهاي و صنايع غذايي كشور انجام داده است، مشكلات تغذيهاي در جامعهي ما، بيشتر ناشي از عدم شناخت است؛ يعني بيشتر مردم ما توانايي خريد مواد غذايي مورد نياز را دارند، اما نميدانند چه بايد بخورند. براي مثال، مردم، شناخت لازم را در مورد ارزش غذايي نوشابههاي موجود در بازار ندارند، به همين دليل به جاي خريد ماءالشعير كه انواع ويتامينهاي B را دارد، كوكا استفاده ميكنند كه فقط مواد قندي داشته و حتي ويتامينهاي B موجود در روده را نيز از بين ميبرد. حال اين وظيفهي كارشناس تغذيه است كه اطلاعاتي از اين دست را در اختيار قشرهاي مختلف جامعه قرار دهد. در قسمت تغذيهي باليني نيز يك كارشناس تغذيه، وضعيت تغذيه را براي پيشگيري از بيماريها يا درمان آنها اصلاح ميكند؛ يعني پس از اينكه پزشك، نوع بيماري را تشخيص داد، بايد بيمار را به كارشناس تغذيه ارجاع دهد تا به او رژيم غذايي مناسب داده شود؛ زيرا براي بسياري از بيماريها مثل بيماريهاي قلبي، عروقي، كليوي، ديابت و آسم، رژيم غذايي خاص وجود دارد.
در يك توضيح كوتاه ميتوان گفت كه رشتهي تغذيه، علم طولاني كردن عمر انسانهاست، اما رشتهي علوم و صنايع غذايي، در راستاي طولاني كردن عمر غذاها قدم برميدارد.
توانمنديها و ويژگيهاي لازم
رشتهي تغذيه، يك رشتهي خدماتي است و دانشجوي اين رشته بايد روحيهاي خدماتي داشته باشد.
همانطور كه يك پرستار بايد به كار خدماتي علاقهمند باشد، كارشناس تغذيه نيز بايد روحيهي خدماتي و صبر و حوصلهي لازم را براي صحبت با بيمار و راهنمايي او داشته باشد. حتي دانشجوياني كه مايلاند پس از فارغالتحصيلي، دفتر مشاورهي غذايي داير كنند، بايد داراي سه سال سابقهي كار در بيمارستان باشند. همچنين داوطلبان علاقهمند به اين رشته لازم است در درسهاي زيستشناسي و شيمي، كه پايهي درسهاي دانشگاهي اين رشته است، توانمند باشند.
دانشجوي تغذيه بايد به علم روانشناسي آشنا بوده و روابط اجتماعي خوبي داشته باشد؛ زيرا اساس كار كارشناس تغذيه بر مشاوره استوار است و يك مشاور بايد بتواند با بيمار، ارتباط دوستانهاي برقرار كند. در ضمن داشتن مطالعهي پيگير و مستمر در اين رشته، بسيار مهم است؛ زيرا تغذيه، علمي پوياست و هر ساله اكتشاف و تغيير و تحولات بسياري در آن انجام ميشود. از سوي ديگر اگر دانشجويي بخواهد پس از فارغالتحصيلي در بخش رژيمدرماني فعاليت كند، بايد اطلاعات بسياري در مورد انواع بيماريها و آسيبشناسي داشته باشد و چون اين اطلاعات به حد کافي در دانشگاه داده نميشود، دانشجو بايد خود اهل تحقيق و مطالعه بوده و دانش مورد نياز را كسب كند.
فرصتهاي شغلي
وظيفهي يك پزشك در معالجهي بيمار چيست؟ بدون شك تشخيص بيماري، مهمترين و اصليترين مسئوليت يك پزشك است، اما آيا پزشك وقت يا حتي دانش لازم را براي تعيين يك برنامهي غذايي مناسب دارد؟ آيا در زمينهي احتمال تداخل دارو و غذا، اطلاعات لازم را در اختيار بيمار قرار ميدهد؟
به اعتقاد كارشناسان تغذيه، اين وظيفهي يك متخصص تغذيه است كه اطلاعات مورد نظر را در اختيار بيمار قرار دهد. به عبارت ديگر هر پزشك پس از تشخيص بيماري بايد بيمار را به متخصص تغذيه ارجاع دهد تا او با توجه به نوع بيماري و داروهاي تجويزشده، رژيم غذايي لازم را تعيين كند.
يك پزشك، آشنايي كاملي با غذاها و نيازهاي تغذيهاي ندارد؛ زيرا در مدت تحصيل فقط 2 واحد در اين زمينه ميگذراند. براي همين گاهي اوقات داروهايي كه تجويز ميشود، تداخل غذا و دارو ايجاد ميكند. براي مثال، مصرف داروي ضد بارداري، روي «اسيدفوليك» كه يكي از ويتامينهاي گروه B است، تأثير ميگذارد و اگر به اين مسئله توجه نشود و مواد غذايي لازم در برنامهي غذايي زناني كه اين دارو را مصرف ميكنند، گنجانده نشود، فرد دچار نوعي كمخوني ميشود.
از زماني كه به كارشناسان تغذيه، اجازهي مطب داده شده است، اين رشته در بيمارستانها هويت و جايگاه تازهاي پيدا كرده است. پزشك فقط ليست غذاها يا مواد غذايي كه بيمار نبايد بخورد، تعيين ميكند، اما كارشناس تغذيه تعيين ميکند كه يك بيمار چگونه و چهقدر بايد بخورد تا هم مواد غذايي مورد نياز به بدنش برسد و هم رژيم غذايي را حفظ كند. فارغالتحصيلان اين رشته ميتوانند در شبكههاي بهداشتي براي پيشگيري از بيماريها فعاليت كنند؛ مثلاً به مادران باردار، برنامهي غذايي مناسبي آموزش ميدهند تا فرزندان سالمي به دنيا آورند و بتوانند آنها را به راحتي شير دهند. همچنين در بيمارستانها، هتلها، مهد كودكها، هواپيمايي و هر جاي ديگري كه به گروهي از افراد جامعه تغذيه داده ميشود، حضور متخصص، ضروري است. حتي در مدرسهها به خصوص دبيرستانهاي دخترانه بايد يك مشاور تغذيه حضور داشته و جوابگوي مشكلات تغذيهاي نوجوانان باشد.
فارغالتحصيل رشتهي تغذيه ميتواند در كارخانههاي توليد مواد غذايي، ادارهي استاندارد مواد غذايي، مراكز تحقيقاتي پزشكي مثل مراكزي كه روي بيماريهاي غدد تحقيق ميكنند يا ادارهي تغذيهي وزارت بهداشت فعاليت كرده يا به عنوان مشاور رژيمدرماني، جذب ورزشگاهها شود.